Tagalog: Langit at Impierno ni Pastor Yong Park

Langit at Impierno
:
Information Source: http://www.DivineRevelations.info/TAGALOG
By
Rev. Park, Yong Gyu.
Noong
1987,
si
Reverend Park
ay namatay
dahil sa
high blood pressure.
Subalit sa
biyaya ng Dios, nadugtungan pa ang
kanyang buhay ng 20 taon. Subalit, sa unang
apat na taon, dahil sa kanyang
kalagayan ay
hindi siya makapagsalita. Siya ay 50 taong
gulang nang siya ay muling bumalik sa buhay. Nang siya ay patay, ipinakita ng Dios sa kanya
ang Langit at Impierno.
Nais kong malaman mo na magdudulot ng maraming sumpa sa iyong
sarili kung ikaw ay
palalo at mapagmataas. Ako ay nagkaroon ng isang
malaking simbahan na may 5000 miyembro
subalit ako ay
pinalo ng
Dios dahil sa aking kapalaluan o kayabangan. Ngayon ako ay may takot
na
sa Dios.
(
James 4:6
)
Da

ti may ari

arian akong umaabot sa halagang 150 Million US
dollars
.
Mayroon
akong
limang
luxury cars
o magagandang sasakyan
.
Subalit matapos ang aking karanasan sa kamatayan,
ipinamigay kong lahat ang mga ito. Dapat mong alalahanin, ang kaligtasan ay hindi

makakamtan sa pamamagitan ng iyong mga pag

aari kundi sa pamamagitan ng
pananampalataya. At ngayon ako ay naninikluhod sa mga diakuno, mga matatanda sa simbahan,
at sa iba pang mga lider sa kanikanilang mga simbahan na paglingkuran ng buong puso ang
inyong
mga pastor.
Noong
December 19, 1987,
habang ako ay nagpapahinga matapos akong mananghalian
,
nagsimula kong maramdaman ang isang matinding kirot
sa dibdib
, ito ay napakasakit at dama
ko na ako ay mamamatay. Pagkatapos ako ay nawalan ng malay. Nagising ak
o matapos ang
apat na buwan sa kalagayang paralisado, at sinabi sa akin ng aking doktor na ako ay malapit

nang mamamatay. Lahat ng bahangi ng aking katawan ay nagkasugat

sugat ng lubha dahil sa
aking pagkaparalisa. At hindi pinahintulutan ng aking pamilya
ang sinumang miyembro ng
aming simbahan dumalaw dahil sa aking kahindik hindik na
kalagayan. Pagkatapos ako ay namatay din.
Nang ako ay mamatay, nakakita ako ng dalawang taong
pumasok sa aking silid.
Subalit p
umasok
ang mga taong ito sa
aking silid sa pag
daan sa dingding. Humiyawa ako,

Sino, sino
kayo!! Gugu
ho
ang aking bahay kapag
ginawa ninyo iyan!
!

At
sumagot ang isa,

Kami ay mga anghel na bumaba mula sa
2
langit. Kami ay mula sa kaharian ng Dios
.
” Isang nakasisilaw na liwanag ang lumalabas mula
sa mg
a anghel.
Ipinakilala ng anghel na nasa gawing kanan ko ang kanyang sarili.

Ako ay naglilingkod para
kay
Jesus
sa Kanyang kaharian
.
Tinawag ako ni
Jesus
at inutusang bumaba sa Mundo.
Inutusan niya akong dalhin ka
sa Langit. Patay ka na. Subalit dahil
sa iyong pamilya
na
nananangis dahil
sa labis na kalungkutan, ninasa Niya na bigyan ka pa ng ilang panahon
upang mabuhay. Subalit sa ngayon
, ninasa Niya na ipakita sa iyo ang Langit at Impierno.
Ipapakita niya sa iyo at magpapatotoo ka sa mga tao sa Mundo.
Nawa
mabawasan ang bilang
ng mga taong humahantong sa Impierno at dumami ang bilang ng mga taong humahantong sa
Langit sa pamamagitan ng iyong patotoo. Ito ang iyong magiging misyon. Sinabihan
kami ng
Dios na sabihin sa iyo
na huwag maantala o mahuhuli. K
ung maantala
ka, hindi mo makikita
ang Langit at Impierno
.

Pagkatapos ang anghel sa aking kaliwa ay nagsabi,

Sa araw na ikaw ay ipanganak at
hanggang sa araw na ikaw ay mamatay, kasama mo Ako
.

Sa oras
na iyon, hindi ko
maunawaan
kung ano ang ibig sab
ihin ng anghel. Ngayon nalaman ko na. Siya ang aking
anghel dela guardia. Kaya sabi ko,

Hindi ako makasasama
!
Hindi ako sasama
!
Ako ay isang
pastor
!
Hindi ko kayang harapin ang Panginoon sa ganitong kalagayan. Nais ko Siyang makita
bilang isang malusog na
tao. Marahil mas marami akong matata
nggap na pangaral kaysa
papuri
mu
l
a sa Panginoon. Ako
ay palalo, mapagmataas at ngay
on ako ay sinumpa at may
sakit
.
Papaano akong makapap
asok sa Langit? Lubha akong na
takot. Maaari bang bumalik ka
sa Langit at hilingin
sa Panginoon na pagalingin ako. Pagkatapos bumalik ka at dalhin mo ako
sa Langit sa pamamagitan ng aking panaginip. Maaari bang humiling ka ng habag para sa
akin.”
Subalit ang mga anghel ay hindi nakikinig sa aking mga argumento. Inalis nila ang aking
kas
uotan at sinabing lubha itong marumi upang suotin sa Langit. Tapos sinuotan nila ako ng
isang maputing damit.
(
Zech 3:4
)
H
inawakan nila ang akin
g mga kamay at lumipad kami tulu

y

tuloy pataas sa Langit. L
umipad kami lagpas sa mga ulap at sa
aking paglingon pababa, nakita ko ang Mundo napaliit
na
ng
paliit. Hinayaan nila akong makalapit sa isang Ginintuang
Lansangan. Nakita ko ang isang maningning na kumikinang na
liwanag
, lubhang napakaliwanag na tignan ng
tuwiran. Sabi ko,

Saan nagmumula ang liwanag
?


It
o’y mula sa Langit

t
ugon ng anghel.
Inisip ko,

Wow! It
o’y malaki
!

Nakakita ako ng mga g
rupo ng tao na nadaramtan ng pu
ting
kasuotan na lumilipad sa unahan.

Sino sila
?

Aking tanong.
3
T
umugon ang
anghel,

Sila ay yaong naglingkod sa Dios ng may katapatan at nagtiwala kay
Jesus sa pamamagitan ng pagtugon at pagsunod sa pangunguna ng Banal na Espiritu nang buo
nilang puso. Ang kanilang mga katawan ay patay sa Mundo. Sila ngayon ang mga kaluluwa na
patungo sa Langit
.

Nagpatuloy ang isa pang anghel,

Mayroong labing
dalawang lagusan sa Langit. Kapag ang isang ligtas na
kaluluwa ay dumating sa Langit, kinakailangang dumaan
sila sa isa sa mga lagusang iyon.”
Nakatayo kami sa lagusan
sa gawing timog s

ubalit ito’y nakasara. Habang kami ay nag

aantay, tinanong ko ang anghel,

Mga a
ng
hel
,
bakit ang
lagusang ito ay hindi bumubukas
?

Tumugon ang anghel,

It
o ay dahil hindi ka umaawit nang
makalangit na pagsamba
.

(
Psalms 100:4
)
Tanong ko,

Mga anghel, ako noon ay palalo at napakayabang at ang nangyari nasumpa ako
ng karamdaman. Hindi ako mahusay umawit nang makamundong awit pagsamba. Papaano
akong makakaawit ng mga makalangit na awitin yamang hindi ko pa
ito napapakinggan kahit
minsan?”
Tumugon ang anghel,

Tama ka. Subalit dapat mo pa rin ihanda ang iyong sarili sa pagsamba.

Ikaw ay palalong tao subalit maghanda ka sa pag

wait.”
Nagpasimulang umawit ang mga
anghel. Habang sila ay umaawit, ako ay nagsim
ulang umawit kasama nila. ito’y naging parang
natural sa akin, at kami ay nakapa
sok sa loob.
Ang tagpo sa Langit at hindi kayang isalarawan. Hindi ko kayang isalarawan ang Langit sa
pamamagitan ng aking makalupang salita. Sabi ko,

Panginoon! Maraming sa
lamat po! Kahit
na ako ay palalo at mayabang at sinumpa ng isang karamdaman, dinala Mo parin ako sa
Langit para ipasyal
.

Pagkatapos narinig ko ang tinig ng Dios,

Ang aking minamahal na
Pastor Park, Yong Gyu,
Pinapapasok kita. Gumugol ka ng isang mahaba
ng paglalakbay dito
.

Ang Kanyang tinig ay

nag

uumapaw sa pag

ibig at kaamuan.
Luhaang tumugon ako,

Panginoon,
….

Biglang sinabi ng mga anghel,

ikaw ay naging
isang pastor sa loob ng 20 taon. Hindi mo ba alam ang iyong mga kasulatan? Walang mga
luha
sa Langit. Kaya ihinto mo iyan
!

Hindi ko na rin makayanan pang umiyak.
(
Rev. 21:4
)
Pagkatapos limang beses akong tinanong ng Panginoon.

Ilang oras ang ginugol mo sa pagbabasa ng Salita (Bibliya)?
Magkano ang ibinigay mo sa mga kaloob
?

Ilang beses kang nag

akay ng mga tao
?
4

Ikaw ba ay maayos na nag

ikapu
?
Ilang oras ang ginugol mo sa pananalangin
?

Hindi ko masagot ang ikalimang tanong. Pinagalitan ako ng Panginoon sa ikalimang tanon
g.

Matapos na ikaw ay maging isang pastor ng malaking simbahan, naging tamad ka sa
pananalangin. Ang pagiging abala ay hindi katuwiran sa Akin
!
” Kinakailangan kong magsisi
pagkatapos nito.

Ipapakita ng mga anghel ang maraming lugar sa Langit at sa Impi
erno.

Tumingin

tingin ka hanggang gusto mo. Aalis ka matapos mong masaksihan ang iba’t

ibang
lugar sa Langit at Impierno.

Subalit hindi pinahintulutan ng Panginoon na makita ko ang
Kanyang anyo
.
Una akong dinala ng mga anghel sa tatlong magkakaibang luga
r sa Langit.

Sa unang lugar, nakita ko ang mga maliliit na bata na namumuhay nang sama

sama.
Ang ikalawang lugar ay kung saan nakatira ang mga taong may hustong gulang.
Ang ikatlong lugar ay kung saan naroroon ang mga kaluluwa na bahagya nang naligtas p
atungo

sa Langit. Bagamat nakarating sila sa Langit, kahiya

hiya
silang nakarating dito.
M
a
raming tao ang nagtanong sa akin kung gaano katatanda
ang mga bata roon. Mukha silang mga
kindergartens.
Hindi
sila maliliit na batang lalake o babae na mapagkikila
nlan
natin ang kanilang kasarian. Ang bawat bata ay mayroong
batang anghel na nagbabantay sa kanila.
Sa Langit, kalimitan sa mga kaluluwa ay magkakaroon ng kanikanilang mga tahanan.
(
John 14:2
)
Ganunpaman, may
roong ilang walang mga tahanan. Ipapaliwanag ko ito mamaya. Bukod pa
rito, ang mga bata ay wala ring kanikaniyang sariling tahanan
. Nagtanong ako,

Ang mga bata
ay mga kaluluwa rin, bakit wala silang mga tahanan?

Tumugon ang anghel,

Katulad sa mga tao
sa Mundo kinakailangan ng mga materyales upang
makagawa ng kanilang mga tahanan, kailangan din namin sa Langit ng mga materyales upang
makagawa rito. Kapag ang isang tao ay naglingkod sa simbahan at sa iba ng may katapatan sa
Panginoon, yaong mga gawa ay m
agiging materyales para sa tahanan sa Langit ng isang tao.
Kapag ang mga materyales ay naipagkaloob, ang mga anghel na nakatalaga sa bahay ng isang
binanal ay magpapasimulang gumawa sa pagtatatag nito. Ang mga batang wala pa sa hustong
gulang
ay hindi pa n
akapag tatag ng anumang
materyales
para gumawa ng isang bahay. Sa
ibang pananalita, hindi sila nagkaroon ng pagkakataon na makamit ang kanilang mga
gantimpala o materyales. Ito ang dahilan kung bakit wala silang mga tahanan
.

Nagpatuloy ako sa aking mga k
atanungan,

Ano ang dapat kong gawin sa Mundo upang
makapag laan ng maraming mga materyales para sa aking tahanan
?

5
Tumugon ang mga anghel,

Mayroong pitong bagay na kailangang gawin upang magparami
ng mga materyales upang ipanggawa ng kanilang mga taha
nan.

Una ay ang pag

iipon ng kanilang pagsamba at papuri sa Dios.
Ang ikalawa ay ang kanilang oras na ginugol sa pagbabasa ng
Bibliya.
Ikatlo, ang kanilang oras na ginamit sa pananalangin.

Ika

apat, ang kanilang oras na ginamit sa pagbabahagi ng mabutin
g
balita sa mga tao.
Ikalima,
ang kaloob ng isang tao sa Panginoon.

Ika

anim, ang kanilang pagsunod sa mga ikapu sa Dios.

Panghuli, ang kanilang oras na ginugol sa paglilingkod sa simbahan sa iba’t

ibang
kaparaanan.
Ito ay ang mga gawa ng pagsunod na kung
saan ang isa ay makapagtitipo
n ng mga materyales
para sa kany
ang Makalangit na tahanan. Kung ang isa ay nagkukulang sa mga bagay na ito,
hindi sila magkakaroon ng mga materyales sa paggawa ng kanilang mga tahanan
.

Maraming mga tao sa Langit ang walang m
ga tahanan. Tunay nga na marami sa walang tahanan
ay mga pastor, diyakuno, diyakunesa, mga matatanda sa simbahan, atbp. Nagtanong ako mula
sa pagkamangha
,

Saan ngayon nakatira ang mga bata?”
Tumugon ang mga anghel, “Sila’y nakatira
rito.” Sa pagligid ng
aking
paningin, sila ay
nakatipon sa hardin ng mga bulaklak. Ang
hardin ng mga bulaklak ay sadyang
napakaganda at ang halimuyak ay wala sa
daigdig na ito
. Ang tagpo ay lagpas sa
kakayanan kong isalarawan sa aking pananalita.
Ang ikalawang lugar ay para
sa mga matatapat
na may hustong gulang na. Mayroong
pagkakaiba sa pagitan ng kaligtasan at mga
gantimpala. Ang lugar na ito ay nagtataglay ng
maraming tahanan. Ang mga tahanan ay yari sa magagandang mga hiyas at pambihirang bato.
Ang ilan sa mga tahanan a
y kasingtaas ng mga pinakamatataas na gusali sa Mundo.
Yaong mga
tao na naglingkod sa Panginoon nang may katapatan noong nabubuhay pa sa
Mundo ang
kanilang mga tahanan ay yari sa magagandang mga hiyas at pambihirang mga bato. Dito mismo
sa lugar na ito, an
g lahat ng tao ay nasa gulang na 20 hanggang 30.
Walang lalake o babae
patungkol sa kanilang mga kasarian. Walang may sakit, matanda, o may
kapansanang mga tao.
Minsan ako ay may kakilala na matanda sa simbahan na ang pangalan, Oh,
Im Myung. Siya ay namat
ay sa gulang na 65. Siya ay napakaliit na tao,
kasing laki nang nasa grade 2 sa elementarya. Nagdusa siya sa isang
6
kakaibang sakit na ang tawag ay rickets. Gayunman, pagdating sa Bibliya, siya ay isang
dalubhasa PhD. Marami siyang naisulat na kumentaryo. N
akadaup palad ko siya sa Langit, at
naroon siya matangkad at guapo. Hindi na siya may sakit kundi
malusog. Ang Langit ay isang
napaka
mahiwagang lugar!!

Ako ay punung

puno ng pananabik! Ipinamamanhik ko na
maniwala kayo sa aking mga sinasabi
,
mga minamahal
na tao
!
Ang ikatlong lugar ay para doon sa mga bahagya nang naligtas.
(
1 Cor. 3:15
)
Ang
naturang lugar
na ito ay lubhang napakalaki, ilang ulit na mas malaki kaysa sa ikalawang lugar, na kung saan
an
g mga tahanan ay yari sa mga mamahaling hiyas at pambihirang bato. Matulin akong
nakarating sa lugar na ito, sakay ng isang gintong karwahe. Ito ay lubhang napakalayo mula sa
ibang magagandang lugar na nakita ko sa Langit.
Tinanong ko ang mga anghel,

N
akakita ako ng isang malawak na kaparangan
.

Nakakita ako ng malalaki at malalapad na mabababang mga
tahanan o bahay
, na nagpapaalala sa akin ng isang malaking
kulungan ng mga manok o uri ng bodega. Ang mga tahanang
ito ay hindi maluwalhati, kundi nanli
limahid. Itong baryo at
mga tahanan ay para sa mga kaluluwa na bahagya nang naligtas.
Mayroong ilang malalaking sukat na mga tahanan na
nanlilimahid. Itong baryo na ito ay ilang ulit na mas malakit
kaysa sa lugar na tinitirhan ng mga ginantimpalaang mga ka
luluwa.
Sinabi ng anghel,

Nakikita mo ba yung dalawang malalaking tahanan, isa duon sa iyong
kanan at ang isa naman duon sa iyong kaliwa?
ang sabi ko,

Oo, nakikita ko sila
.

Sabi ng anghel na nais niyang ipakita sa akin ang dalawang tahanang iyon. S
abi niya,

Ang
bahay sa kanan ay para doon sa mga pastor sa Mundo. Ang nasa kaliwang tahanan ay para
doon sa mga matatanda sa simbahan o elders sa Mundo
.
” A
t sa pagdating namin doon sa harap
ng dalawang tahanan, napansin ko na sila ay magkatulad. Ako ay na
panganga. Nang buksan
namin ang pinto at pumasok, ang una kong palagay ay, ‘chicken coop’ o kulungan ng mga

mankok. Sa halip na libu

libong mga manok ang nakatira sa kanilang kulungan, nakita ko ang
mga kululuwa. Binilinan ako ng mga anghel na matyagan kon
g mabuti dahil makakakilala ako
ng ilang mga tanyag na mga pastor sa ka
s
aysayan. Ito’y tutoo nga. Nakilala ko ang maraming
mga pastor mula sa kasaysayan. Pinili ko ang isang pastor at tinanong ang anghel,

Kilala ko
ang Koreanong pastor na iyon! Alam ko
kung gaano siya katanyag at ang kanyang ginawa
para sa Panginoon
. Bakit siya naririto? Hindi ko maintindihan.”
Sumagot ang mga anghel,

Hindi siya naglaan ng anumang
materyales para sa kanyang tahanan. Ito ang dahilan kung bakit siya
nabubuhay sa isang p
angmaramihang tahanan
.

Nagtanong ako mula sa aking pag

uusisa,

Papaano ito nangyari?
Bakit hindi siya nagkaroon ng anumang materyales?”
Sumagot ang
mga anghel,

Nang siya ay isang pastor gumaganap sa katungkulan
7

bilang isang pastor, gustung

gusto niya an
g mga papuri ng mga tao. Inibig niya ang
parangalan. Inibig niyang paglingkuran. Walang sakripisyo o paglilingkod mula sa kanya
.

Itong pastor na ito ay talagang pinarangalan sa Korea at isang sagisag sa kasaysayan ng
Kristiyanismo sa Korea. Subalit wala
siyang gantimpala!!

Kayong mga pastor diyan, paki

usap makinig kayo! Dapat ninyong pangunahan ang mga tao
higit pa sa panlinguhang gawain lamang. Dapat ninyo silang dalawin sa kanilang mga tahanan.
Dapat ninyong alagaan ang mga mahihirap, ang mga may kap
ansanan at matatanda. Ang mga
pastor na naglingkod na hindi nagsakripisyo ng kanilang mga buhay at inibig ang maparangalan
ay walang gantimpala sa Langit.
(

Matt 23:5

12
)
Matapos kong masaksihan ang tanawing ito sa Langit at matapos akong makabalik sa Mundo,

daglian kong ipinamigay ang lahat ng aking mga ari

arian kasama ang aking limang
mamahaling sasakyan. Ang ating buhay ay panandalian lamang. Sa Bibliya, ang kalim
itang
sukat ng buhay ay nasa 70 hanggang 80 taon.
Nagpasya akong ipamahagi lahat, maging ang

aking mga kasuotan. Ang mga taong nakita ko ay nakatamo ng kaligtasan na kahiya

hiya. Sila
ay mga pastor, elders, deacons, at mga pangkaraniwang mananampalataya. M
ayroon doong
laksa laksang bilang ng mga elders at deacons dito sa nanglilimahid na tahanan. Pero siyempre,
higit na dihamak na mainam kaysa Impierno. Ganunpaman,
bakit nanasain ng sinuman na
pumasok sa Langit sa ganoong paraan? Hindi ako hahantong sa gano

ong kahiya

hiyang lugar.
Maging ang kanilang mga kasuotan ay mga nanlilimahid.
Ano ang mga pamantayan upang ang mga Kristiyano
ay makatanggap ng ganoong k
agagandang
mga tahanan sa Langit? Una, kinakailangan nating magbahagi ng mabuting balita sa abot ng
ating makakaya. Papaano tayo magbabahagi ng mabuting balita? Sinabi sa akin ng anghel,

Ipalagay natin na mayroong isang hindi mananampalataya na hindi nakakakilala sa
Panginoon. Sa oras na magpasya ka na ibahagi ang mabuting balita sa taong iyon, ang mga
materyales para sa iyong tahanan ay ihinahanda na.
Habang walang humpay mong
ipinapanalangin para sa kanilang kaligtasan, mas maraming
materyales para sa paggawa ng iyong tahanan ang
ihinahanda. Kinakailangang patuloy na alamin ang kanilang
kalagayan, dal
awin sila at patuloy ang iyong pagbabahagi ng
mabuting balita. Ito’y makapagdaragdag ng mas maraming
materyales sa iyong tahanan.
Kapag sinabi ng tao hindi siya
nakakadalo sa simbahan dahil wala silang maayos na
kasuotan,
doon kinakailangan ikaw ang magb
igay sa kanila
ng ilan kasuotan. Kapag sinabi ng tao na wala siyang salamin sa mata para makabasa,
kinakailangang ibigay mo ito sa kanila
. Kinakailangan mong ibigay kung ano ang
makakayanan mo upang ang taong ito ay maakay sa Panginoon.
Sila na nakatira sa
magagandang tahanan ay yaong nagbahagi ng mabuting balita nang maraming ulit.”
8
Pagkatapos sinamahan ako ng anghel sa lugar na kung saan ang mga binanal ay nakatira sa
maiinam na tahanan. Ito ay kung saan ang mga binanal na nagbahagi ng mabuting balita na
ng
higit nakatira. Pakiramdam
ko r
ito ay tulad ng downtown sa Langit.
Sa kasaysayan ng Kristiyanismo, mayroong apat na tao na nagtataglay ng pinakamalalaki at
pinakamagagandang
mga
tahanan
.
I
pinakita sa akin ng anghel ang tahanan ng Amerkanong
evangelist
a D. L. Moody
, British Pastor John Wesley,
at
Italian evangelist
a, at
Korean
Evangelist Pastor Choi, Gun Nung.
Itong apat na taong ito ang may pinakamalalaking tahanan
sa Langit. Ang apat na ito ay naggugul ng kanilang buong buhay sa pagbabahagi ng mabutin
g
balita sa mga tao hanggang sa panahon ng kanilang kamatayan.
Sa loob ng mga mananampalatayang Koreano, mayroong isang pangkaraniwang
mananampalataya na mayroong isang malaking tahanan. Itong pangkaraniwang
mananampalatayang ito
ay nagpagawa ng maraming
gusali sa pagtitipon sa pamamagitan ng

lahat ng kanyang ari

arian. Namahagi siya ng tatong libong sako ng bigas sa mga mahihirap.

Palihim niyang tinulungan ang libu

libong mga pastor at mga lider sa pamamagitan ng kanilang
mga pananalapi. Tinulungan niya

ang mga estudyante nag

aaral ng
theologiya o mga nasa Bible School sa kanilang mga pangmatrikula.
Ilagaan niya rin ang isang pastor (65 na taong gulang) sa kanyang tahanan
at inaruga niyang mabuti. Ang kanyang sariling simbahan ay pinalayas
siya.
Narinig
ko ang isang anghel,

Ang mga materyales ay dumarating!”
Tinanong ko ang anghel na nasa aking kanan tungkol sa mga materyales
at sinabi niya sa akin,

Ang mga materyales
na ito ay para sa isang
diakunesa
mula sa isang maliit na simbahan sa malayong bansa
. Sa
katunayan, tumatanggap siya

ng mga materyales araw

araw. Kahit na
siya ay isang mahira
p

, araw

araw ay lagi siyang maaga sa pang umagang gawain.

Ipinapanalangin niya araw

araw ang 87 na miyembro ng simbahan. Pagkatapos niyang
manalangin, nililinis niya
ang simbahan.”
Narinig ko ang isa pang anghel na sumigaw,

Special delivery! Ang anak na babae ng
diakunesa ay nagbigay nang kakaunting salaping mayroon siya sa kanyang ina. Ganunpaman,
hindi ito ginamit ng diakunesa para sa kanyang sarili. Bumili siya
ng limang itlog at dalawang
pares ng medyas para sa pastor ng simbahan.
Kahit na mukhang maliit na kaloob lamang ito,
ibinigay niya ang lahat ng mayroon siya para sa araw na iyon. Ito ay naging espesyal na
materyales para sa kanyang tahanan sa Langit.”
Ik
alawa, sila na nagtataglay rin ng malalaking tahanan ay sila na
nagpagawa ng mga gusali ng simbahan o iba pang mga gusali
para sa layunin ng Kaharian ng Dios sa pamamagitan ng kanilang

mga ari

arian at kabuhayan.
9
Sa Langit, naka

daop

palad ko rin ang isan
g elder na nagngangalang Choi. Sa lahat ng mga
elder at deacon sa Korea na nasa Langit, siya ang nagtataglay ng pinakamagandang tahanan.
Ang kanyang tahanan ay higit na mas mataas sa pinakamataas na gusali sa Korea.
Si Choi ay
n
agtatag ng maraming gusali
p
ara sa simbahan sa Korea sa pamamagitan ng kanyang
kayamanan.
Tinanong ko ang anghel,

Papaano naman ang aking tahanan
?
Ito ba ay kasalukuyang
ginagawa?
Sumagot ang anghel,
“Oo, ganun nga
.

Nakiusap ako na makita ang aking
tahanan. Subalit sinabi nil
a sa akin hindi ito pinahihintulutan. Nagpatuloy akong nakiusap at
matapos ang ilang patuloy na pagsusumamo, sinabi ng mga anghel na papahintulutan na ng
Panginoon.
Sumakay

kami sa karwahe at naglakbay nang napakalayo sa ibang lugar. Ako’y punung

puno
ng
pananabik. Nagtanong ako,

Nasaan ang aking tahanan
?

Tugon ng anghel,

It
o’y nasa
gawi roon
!

Subalit ang lugar ay mukha pa
lamang isang pundasyon, nakahanda pa lamang na
aayusin. Ako’y nanangis ng malakas,

Papaano ninyo ito magagawa sa akin? Papaano i
to
nangyayari? Papaano ang aking bahay ay nasa gawing inaayos pa lamang? Pagkaligtas ko sa

Korean War, ibinenta ko ang aking kaisa

isang tahanan upang gumawa ng simbahan. Ang

simbahan na ito ay unti

unting lumago sa limang libong miyembro. Nagsulat ako ng
maraming
aklat na kinasihan ng Banal na Espiritu. Isa rito ang naging best seller. Mula sa mga kinita ng
mga libro, gumawa akong mga Kristiyanong paaralan. Ang paaralan ay nagluwal ng may 240
na pastor. Nang panahon na ako ang dekano, namahagi ako ng mahig
it na 400 na scholarship
sa mahigit na 400 mahihirap na kabataan. Gumawa ako ng mga tirahan upang may matirhan
ang mga balo. Ang lahat ng ito ay nagkakahalaga ng malaking salapi. Kaya papaanong
nangyari ito? Bakit ang aking bahay ay nasa lugar na ginagawa
pa lamang? Ako ay talagang
naiinis!”
Matigas na tumugon ang anghel,

Hindi ka karapat

dapat na tumira sa isang maayos at
magandang tahanan na tulad noon sa Langit dahil maraming beses kang pinarangalan ng mga
tao. Sa tuwing ikaw ay gumagawa ng mga bagay
na maganda, pinarangalan ka ng mga tao.
Kahit na ang secular news pinarangalan ka. Kaya nga, ang lahat ng mga ginawa mo ay napasa
walang kabuluhan
.

(
Matt 6:1
)
Nakita ko ang aking tahanan sa dakong gawaan
. Ito ay nasa gitna ng tatlo pang ibang tahanan.
Ito ay mayroon lamang tatlong palapag. Ang bahay ay may
maraming maliliit na silid sa unang dalawang palapag. Tinanong ko
ang anghel,

Bakit ganuon kaliliit lamang ang aking mga silid?”
Tumugon ang anghel,

Ang mga silid na ito ay para sa iyong mga
anak na lalake at babae.”

Apat lamang ang aking mga anak
,

Tumugon ako.
Sumagot ang
anghel,

Hindi, iyon ay hindi para sa iyong mga anak sa Daigdig,
kundi para sa mga naakay mo at naligtas.”
Gusto ko iyon!
10
Na
gtanong ako,

Nasaan ang aking
master bedroom?

Sinabi ng anghel na ito ay nasa bubong.
Iyon ay nagpagulo sa akin.

It
o ay napaka liit! Bakit lubha itong napakahirap matapos?”
T
umugon ang anghel,

Hindi ka pa naman patay. Hindi pa namin kayang tapusin a
ng iyong
tahanan o mga silid dahil hindi namin alam kung mayroon pang darating na mga materyales.
Nauunawaan mo ba?”
Nang pumasok kami sa aking silid, nakita ko ang dalawang
certificates na nakasabit sa dingding, kaya lumapit ako upang
basahin sila. Ang
unang certificate ay nagsasabi nang ako 18 taung
gulang nakatira sa isang bahay ampunan. Sa araw ng pasko, ako ay

pabalik na galing sa maagang

maagang gawain sa simbahan.
Nakakita ako ng isang matandang lalake nangangatog sa daan sa
lamig. Kinuha ko ang a
king jacket at ibinigay sa kanya. Ang
gawang iyon ay nagbigay sa akin ng isang gantimpala sa Langit. Ang ikalawang certificate ay
nagsasalarawan nang magkatulad na insidente subalit ito ay sa pagbili ng ilang tinapay sa
kakaunting salapi na ipinagkaloob ko
para sa matandang lalake. Hindi usapin ang halaga. Ang
gawa ay dapat na may kalakip na tunay na pananampalataya
. Ang laki ng salapi ay hindi
mahalaga.
Iniwan n
amin ang lugar at pumihit
pabalik. Sa aming
paglalakbay, ang isa sa mga anghel ay nagtanong,

Ikaw ba ay
nalulungkot
?
Sasabihin ko sa iyo kung papaanong magkaroon
ng
isang magandang tahanan
. Sinabi ng Panginoon sa
pagbalik mo sa Mundo, kinakailangan mong sabihin sa mga
tao tungkol sa Langit at Impierno gaya nang iyong nasaksihan.
Ikalawa, hinahang
ad ng Panginoon na gumawa ka ng isang
lugar para sa mga matatandang babaeng pastor at mga
ebanghelista na wala nang ibang lugar na mapupuntahan o matitirhan. Kung tunay mong
matapat na gagawin ang mga bagay na ito, magkakaroon ka ng isang magandang tahanan
.”
Impierno
Inakay ako ng dalawang anghel patungo sa Impierno. Sinabi nila,

N
gayon, bibisitahin mo ang
Impierno.”
Hindi mo matatanto ang laki ng Impierno. Patuloy akong humihiyaw,

It
o ba’y
napakalaki! Ito ba’y napakalaki!

Ito ang lugar na kung saan a
ng kaluluwa ng mga sinumpa at
tumanggap ng pangwalang hanggang kaparusahan ay nakalagay. Pakiwari ko ang Impierno ay
isang libong beses ang laki kaysa sa Mundo. Kalahati ng Impierno ay kulay pula at ang kalahati
ay napakakapal na itim. Tinanong ko ang mga
anghel,

Bakit may bahagi itong
kulay
pula?
Sumagot ang mga anghel,

Hindi mo ba nalalaman? Ito
ay naglalagablab na asupre. Ang iba pang kalahati ay
kadiliman.
Kapag ang mga tao ay nagkasala at
humantong sa lugar na ito, sila ay pahihirapan mula sa
11
mag

kabilang bahagi…Mayroong laksa

laksang mga simbahan sa Mundo at marami sa mga
simbahan ay puno ng mga tao. Ganunman, marami sa kanila ay hindi
tunay na mga Kristiyano. Sila ay mga nagsisimba lamang. Ang mga tunay na simbahan ay
matibay na nananalig sa La
ngit at isang Impierno. Ang buhay ng maraming mga Kristiyano ay
nasa kaguluhan dahil hindi sila matibay na sumasampalataya sa Langit at Impierno. Kapag
ang isang kaluluwa ay pumasok sa Langit, isang libong mga sinumpang kalulu
wa ang
pumapasok sa Impierno.
Ang
bilis ng pasok sa Langit sa Impierno ay 1 sa 1000.”
(
Matt 7:14
)
Ako ay isang
Presbyterian pastor
a
t isang tanyag na tagapagsalita
.
Ako ay nagtapos sa isa sa
pinakamalaking theological school sa
Korea.
Hindi ko kailanman pinaniwalaan iyong mga
kuwento sa Langit at Impierno. Subalit ngayon, Ako ang siyang nagsusulat nang ganuong mga
karanasan upang magpatutoo sa iba. Bagaman naniniwala ka na ikaw ay isang Kristiyano, kung
ipinamumuhay mo ang iyong buhay
ayon sa kalooban ng mga demonyo, hahantong ka sa
Impierno!
Ang unang lugar na nakita ko ay isang lugar na naglalagablab na asupre. Hindi mo kayang
isipin kung gaano kainit ang mga apoy ng Impierno
. Walang sinumang makatatagal sa
napakatinding init.
Ang
mga tao sa Impierno ay sinasabi ang tatlong pangungusap.

Una, napaka

init at nararamdaman nilang sila ay namamatay.
(
Luke
16:24
)
Ikalawa, sila ay lubhang nauuhaw at pakiramdam nila sila ay
namamatay.
Ikatlo,
napakikinggan mo ang marami na humihingi ng tubig.
(
Zech
9:11
)
It
o ay pangwalang hanggan!
Ma
raming tao ang nagsasabi na malaya
tayo kay Kristo at ipinamumuhay nila ang kanilang buhay kung ano
ang ibig n
ila. Tinanong ko ang anghel,

Sila na naririto, ano ang kanilang ginawa
?

T
umugon ang anghel,

Ang unang grupo ay mga di mananampalataya
.

Sila na hindi
nagbahagi ng mabuting balita sa kanilang sariling mga pamilya ay dapat magsisi!
Nagpatuloy ang ang
hel,

Ang ikalawang grupo ay sila na sumampalataya kay Jesus, subalit
hindi nagsisi ng kanilang mga kasalanan.”
Kinakailangang magsisi tayong lahat sa ating mga
kasalanan at dapat ipahayag sa Panginoon. Hindi tayo dapat magkasala. Ang pagbibigay lamang
ng
paglilingkod sa pamamagitan ng labi ay hindi pagsisisi. Taglay ang isang bagbag at
masidhing puso, tayo ay dapat magsisi!
12
Mga Kristiyano sa Impierno
Pagkatapos nakita ko ang maraming mga pastor, elders, at deacons sa Impierno. Tinanong ko
ang anghel
,

Kilala ko sila. Naglingkod sila sa Dios ng may katapatan nang sila ay nasa
Mundo pa. Sila’y namatay ilang panahon na ang nakalipas. Inakala naming lahat na sila ay
nasa Langit kasama ang Dios. Subalit ngayon, nakikita ko silang lahat sa Impierno at sila
ay
nananaghoy na ito ay napakainit! Bakit sila naririto?”
Napakaraming mga pastor, elders,
deacons at lahat ng iba pang mga mananampalatayang naglingkod.
Sumagot ang anghel,

Pastor Park Yong Gyu,
ang isang tao ay maa
a
ring magmukhang tila
baga isang tu
nay na tagasunod ni Kristo sa panglabas subalit alam ng Dios ang puso.
HINDI NILA IGINALANG
ANG LINGGO BILANG BANAL. SA KATUNAYAN, INIBIG
NILANG GUMAWA NG SALAPI KAPAG LINGGO.
(
Jer. 17:27
)
Ma
rami sa mg
a deacons at
elders
ang nanlibak
sa mga ipinangaral
ng kanilang mga pastor
.
(
PS. 105:15
)
(
Num 12:

8

9
)
HINDI SILA

NAG

IKAPU NANG MAAYOS
.
(
Malachi 3:9
)
HINDI SILA NANANALANGIN.
Hindi sila kailanman nagbahagi ng mabuting balita sa mga tao.
(
Ezekiel 33:6
)
Ma
rami sa mga elde
rs at
deacons
na ito ay nagpahirap sa kanilang
mga pastor at lumalaban sa kanilang kapamahalaan. Nanghimasok
sila sa tungkulin at gawain ng pastor.
(
Num. 16
)
Sa higaan ng
kanilang kamatayan, inakala nila na gumawa sila ng isang mabuting gawain
hindi sila nagsisi sa mga ganoong mga bagay. Ito ang dahilan kung kaya sila ay itinapon sa
mga apoy ng Impierno
.

Pagkatapos nakita ko ang isang hari at isang prinsipe na mga nauna
ng nagpahirap sa mga
Kristiyano sa Korea. Itong haring ito at p
rinsi
pe
ang nagpapugot sa ulo ng maraming unang
mananampalataya sa Korea. Inilagay sila sa
gitna, na siyang pinakamainit na lugar sa
lahat. Nakita ko rin si Hitler, Stalin, Mao
Zedong, at ang i
sang tanyag na pastor mula sa
North Korea na ang pangalan ay
Pastor Kang,
a
t isang
Japanese hero, a
t marami pang iba.
Pagkatapos dumating kami sa isang lugar na
sobrang dilim, lubhang napaka dilim upang makita kung saan hahakbang. Sumigaw ako,

Mga
13
a
ng
hel
!
Mga a
ng
hel
! It
o ay sobrang dilim! Papaano ako makakakita ng anuman
?

Tinapik ng
mga anghel ang aking balikat at sinabi,

Maghintay ka lang nang ilang saglit.”
Sa loob ng ilang saglit, nagawa kong makita ang hindi mabilang na taong nakahubad
. Lahat s
ila
ay may mga gumagapang na insekto sa lahat ng bahagi ng kanilang
mga katawan. Walang puwang kahit konti habang ang kanilang buong
mga katawan ay lubusang nababalutan ng mga insekto. Ang mga
taong nakahubad ay sinikap na itaboy papalayo ang mga insekto,
nagngangalit ang kanilang mga ngitpin. Tanong ko,

Ano ang ginawa
ng mga taong ito habang sila ay nabubuhay sa Mundo
?


Sila yaong nanlibak at nanaksak sa likod ng bawat isa. Hindi sila
maingat kung ano ang dapat nilang sabihin sa bawat isa
.

(
Matt 5:22
)
Nakita ko ang mga demonyo tinutusok at sinasaksak ang mga tiyan ng
mga tao sa pamamagitan ng mga karet. Ang kanilang mga paghiyaw
ay hindi ko makayanan. Tinanong ko ang aking kasama,

Mga a
ng
hel
,
ano ang
ginawa ng mga
taong ito habang sila ay nabubuhay sa Mundo?

“Ang mga taong ito ay may mga hanap

buhay, mga bahay, at mga pamilya
subalit hindi sila
nagbibigay sa Dios. Hindi sila tumutulong sa mahihirap, sa kanilang mga simbahan, o sa iba
pang makadios na
mga layunin. Sila ay napakadamot at ganid. Kahit na makasalubong nila
ang mahirap, binabaliwala nila at hindi nagmamalasakit. Ang sarili lamang nila ang kanilang
inaalagaan at ang kanilang mga pamilya. Sila ay nadaramtan ng maayos, busog, at
nagtataglay ng
isang kumportableng pamumuhay. Ito ang dahilan kung bakit ang kanilang mga
sikmura ay tinutusok dahil ang kanilang mga tiyan ay puno ng kaswapangan.”
(
Proverbs 28:27
)
It
o ay isang nakatatakot na tagpo
. Matapos masaksihan ang ganoong tanawin, nang ako ay

bumalik sa Mundo, ipinamahagi ko ang lahat ng aking salapi at mga ari

arian sa iba. Ang

kaligtasan ay hindi makakamtan sa pamamagitan ng salapi o pag

aari. Ito ay sa pamamagitan ng
pananampalataya. A
ng
Impierno ay napakahirap
at mapanglaw na lugar
. Ito ay pangwalang
hanggang paghihirap!
Nakita ko rin ang mga tao na kung saan ang kanilang mga ulo ay
tinagpas sa pamamagitan ng napakatalim na lagare. Tinanong ko
ang anghel,

Ano ang ginawa ng mga taong
ito upang kamtan ang
ganoong karimarimarim na parusa?”
Ang anghel ay tumugon,

Ang kanilang mga utak ay ibinigay ng Dios upang mag

isip ng
mabuti at mga bagay na kapakipakinabang. Subalit ang mga taong

ito ay nag

isip ng mga bagay na malalaswa. Inisip nila
ang mga bagay na mahahalay.”
(
Matt
5:28
)

Sunod nakita ko ang mga tao na sinasaksak at pinuputol ng pira

piraso. Ang tanawin ay
nakakagimbal. Nagtanong ako,

Ano naman ang tungkol sa mga taong ito? Ano an
g kanilang
ginawa upang pahirapan sa ganoong paraan?”
T
umugon ang anghel,

Sila ay mga elders at
14
deacons na hindi naglingkod sa kanilang mga simbahan. Sa katunayan
, hindi man lamang
nilang ginustong gumawa at maglingkod! Ang tanging mga bagay na gusto lam
ang nila ay
tumanggap at tumanggap mula sa kawan.”
(
Zech 11:17
)
(
Hosea 6:5
)
Nakita ko ang mga elders, deacons, at iba pang mga mananampalataya na
pinapah
irapan ng mga demonyo. Ang mga demonyo ay gumagawa ng isang
butas
sa kanilang mga dila at nilalagyan ng mga alambre patungo sa mga dila
ng bawat isa. Pagkatapos kinakaladkad ng mga demonyo ang mga tao taglay
ng alambre. Nagtanong akong muli,

Ano ang gin
awa nila sa Mundo?”
T
umugon ang
ang
hel
,

Gumawa sila ng apat na magkakaibang
anyo ng
kasalanan
.
Una, nilibak nila ang kanilang mga pastor. Nangungusap sila ng mga
negatibong bagay tungkol sa kanilang mga pastor.
T
alikuran nilang
sinisiraan at tinatawanan
ang kanilang mga pastor.”
(
James 3:6
) (
Matt 12:37
)
Nagsusumamo ako sa kanila na nakagawa ng ganoong uri ng mga gawain na
MAGSISI,
MAGSISI
!!
Nagpatuloy ang
anghel,

Ikalawa, ininsulto nila ang simbahan nang kanilang mga salita.
Niligalig nila ang ibang mga Kristiyano sa punto na maging ang mga matatapat ay
nangaapektuhan at hindi na sila dumalo sa simbahan at naging sanhi rin sa iba na huminto sa
pananampala
taya. Ginawa nila ang lahat nang kanilang magagawa upang huminto ang mga
matatapat na Kristiyano mula sa paggawa sa gawain ng Dios. Itong mga masasamang
ito ang

naging sanhi ng pagkatisod ng maraming matatapat. Panghuli, mayroong mga mag

asawa na
umiinom n
g alkohol at abusado sa miyembro ng kanilang mga pamilya.”
Nakita ko ang mga demonyo na tinutusok ang mga lalake at
babae sa kanilang mga sikmura sa pamamagitan ng isang
napakalaking matalas na pako. Nagtanong ako,

Ano ang
kanilang ginawa
?

Sumagot ang
anghel,

Sila ay mga lalake at

babae na namuhay kasama ang isa’t

isa subalit hindi mag

asawa. Sila
ay nagkasala sa mga pagpapalaglag kapag sila ay
nangabubuntis. Hindi sila kaylan man nagsisi
.

Nakita ko ang iba pang grupo ng mga tao. Hinihiwa ng mga d
emonyo ang kanilang mga labi
tulad sa manipis na paghiwa ng karne o mga gulay. Tanong ko,

Bakit ang mga taong ito ay
pinahihirapan sa ganoong paraan?”
Sumagot ang anghel,

Sila ay mga anak na lalake, anak
na babae, mga manugang na lalake, at mga manuga
ng na babae
na sumasagot sa likuran ng
kanilang mga magulang. Ang tanging dapat lamang nilang gawin ay sabihing,
‘I’m sorry’
sa

halip na gawing malala ang mga bagay

bagay. Marami sa kanila ay gumamit ng mga
abusadong pananalita. Nilabanan nila ang kanilang
mga magulang taglay ang masakit na
pananalita. Sila’y mga rebelde. Ito ang dahilan kung bakit hinihiwa ang kanilang mga labi.”

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s